آستان مقدس امامزاده شاه رضا (علیه السلام) ـ شهرضا

این امامزاده بزرگوار که نام شهرستان نیز از آن زینت گرفته، نسب شریفشان به حضرت موسی بن جعفر (علیه السلام) می رسد و این مطلب در شجره نامه و تأییدیه ای که از حجت الاسلام فلسفی در حرم موجود است در صحت این مطلب چنین آورده شده است:
(آقای دکتر غروی متذکر شده اند که امامزاده شاهرضا فرزند موسی بن جعفر (علیه السلام) در شهرضا به درجه شهادت رسیده اند و حقیر علی فلسفی گوید که شواهد و مدارکی می تواند استفاده نمود که امامزاده شاهرضا در حدود ۲۰۰ هجری به شهادت رسیده و بقعه آن حضرت را شاه اسماعیل صفوی به هزینه بسیار گرانقدر ساخته است).
همه می‌دانند که سر مبارکش را عمال بنی عباس از تن جدا کرده و پیکر بی سرش را در این شهر به خاک سپرده‌اند. بنابر آنچه از اسناد در دست است قول صحیح‌تر این است که شاهرضا (علیه السلام) از فرزندان بلافصل حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) بوده و در دامنه کوهی که امروز در جوار حرم است به شهادت رسیده‌اند.
امروزه در آستانه مبارکه لوحی موجود است مربوط به سال ۷۰۵ هجری قمری که ماجرای شهادت حضرت شاهرضا (علیه السلام) در آن روایت شده و شخصیت ایشان را روایت کرده‌اند:
«از سید مرتضی در کتاب جامع النسب و نیز به روایت حسن زاهد گیلانی که از حواشی الرجال کتاب حل الاشکال شیخ اجل عبدالصمد نقل کرده شاهرضا فرزند امام موسی بن جعفر (علیهما السلام) است که به امر برادر خود امام رضا (علیه السلام) برای ارشاد مردم این حدود به دیار اصفهان «قمشه» رهسپار و به دست اهل بغی و ظلمه در دامنه کوهی که فعلاً به نام کوه شاهرضا خوانده می‌شود شهید گردید.»
در ابتدای لوح عبارت «به خط الضعیف امید به رحمت یزدانی حسن زاهد گیلانی غفرالله ذنوبه» به چشم می‌خورد و متن لوح به عربی بوده که در مورد شخصت حضرت شاهرضا (علیه السلام) در زهد و تقوا مطالبی را می‌توان استفاده کرد:
گفته شده شاهرضا (علیه السلام) صاحب علم و عمل و فقیه زاهد و عابد، عین ثقه و محل اعتماد پدر و برادرش (علیهما السلام) بوده. از سوی برادرش و همراه دیگر برادران از طوس به اصفهان فرستاده شد تا احکام و مسائل دینی را تعلیم دهند. در اصفهان ماند تا این که برادرش در طوس به شهادت رسید. حضرت شاهرضا (علیه السلام) در اصفهان برای فرار از اهل ظلم به سوی فارس حرکت نمود تا برادرش احمدرضا شاهچراغ (علیه السلام) را ملاقات کند. پس توسط اهل بغی در قمشه به شهادت رسید و جسدش را در زمین کنار کوهستان که محل شهادتش بود رها کردند. مردم روستا پیکرش را در همان محل شهادت، در زمینی پای کوهستان به خاک سپردند و هنگام حفر قبر چشمه آبی جاری شد.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد