خناسانی که به دنبال دوقطبی های فتنه انگیزانه بوده و هنوز هم هستند؛ دوگانه قم – نج،؛ دوقطبی مکتب سیاسی خامنه ای و سیستانی.

حسن مقدمی شهیدانی، از محققان و پژوهشگران حوزوی در گفت وگو با مساجدنیوز درباره آثار آزادی موصل بیان داشت:

«بالاخره پس از سه سال مجاهدت مستمر، موصل مرکز خلافت مجعول داعش به دست نیروهای مقاومت افتاد؛ داعشی‌که یک روز تا مصیب(سی کیلومتری کربلای معلی) و از آن سو تا دل سامرای مظلوم پیش آمده بود، امروز دیگر در مرکز به اصطلاح خلافتش هم جایی ندارد».

وی در ادامه اضافه کرد:

«ولی شاید مهم تر از این پیروزی بزرگ، تأمل در پیام و پیامدهای آن باشد. نقش دو رکن اساسی در حصول این فتح الفتوح را نباید نادیده گرفت. نخست راهبری الهی مرجع اعلی عراق و دوم بسیج توده های مسلمان عراقی که در قالب حشد الشعبی گرد آمدند. نباید از نظر دور داشت عراق با هیچ کشور دیگر قابل قیاس نیست. آنجا سال ها مستعمره انگلیس بوده، حاکمیت سلسله پادشاهی اش دست نشانده و عامل بریتانیا را تجربه کرده، چند دهه به دست رئیس جمهورهای دیکتاتور و کودتاچی اداره شده، پس از سقوط صدام هم تا مدت ها لانه آمریکا بوده است! فتنه های قومی و مذهبی و سیاسی را نیز به این اوضاع اضافه کنید».

این محقق حوزوی تأکید کرد:

«اینکه بزرگ مردی از تبار اجتهاد و جهاد بتواند چنین جامعه نابسامانی را به این سطح از مشارکت و بلوغ سیاسی برساند، واقعاً چیزی شبیه به معجزه و کرامت است و آیت‎الله سیستانی صاحب چنین کرامتی است! ولی این سؤال پیش می آید که راز این توفیق چیست؟ سید سیستانی شاگرد برجسته آیت الله خوئی است که البته در هنگامه ارتحال استاد، هرگز به اندازه برخی دیگر از شاگردان او اشتهار عمومی یا حوزه درسی پر رونقی نداشت. او همواره چنان سلوک کرد که هرگز این تصور برای کسی پیش نیامد که برای مرجعیت، قدمی برداشته یا العیاذ بالله خلعتی دوخته است».

وی تصریح کرد:

«آری؛ سیستانی نه مانند برخی مجتهدان تازه به دوران رسیده بود که سالها رساله شان آماده است تا روزگاری بیت مرجعیت را افتتاح کنند! آن ها که مرجعیت را با مناصب دنیوی اشتباه می گیرند و البته هرگز هم مرجعیتشان به بیان لطیف آیت الحق جوادی آملی از دیوارهای قم آن سو تر نخواهد رفت. آیت الله سیستانی اما امروز از دل همان اتاق محقر و بدون آن که در میان جامعه آشفته عراق حضور فیزیکی داشته باشد، اشتهار جهانی یافته است».

شهیدانی تأکید کرد:

«او هرگز دنبال آن نبود که «آیت الله العظمی» خطاب شود، او متاع زهد را به زرق و برق دنیا معامله نکرد و بزرگترین کرامتش آن بود که نگذاشت خناسان و بدخواهان سیاست بازان (که کم خود را به او نزدیک نکردند) کمترین سوء استفاده را از او ببرند! خناسانی که به دنبال  دوقطبی های فتنه انگیزانه بوده و هنوز هم هستند؛ دوگانه قم – نج،؛ دوقطبی مکتب سیاسی خامنه ای و سیستانی. همان کسانی که یک روز دوقطبی خویی – خمینی را طراحی کردند و تا حدودی نتیجه هم گرفته بودند، اکنون در همه این سال ها به واسطه هوشمندی خارق العاده و تقوای کم نظیر سید ناکام مانده اند».

وی اضافه کرد:

«بصیرت و تدبیر سیاسی سید سیستانی امری نیست که مربوط به امروز و دیروز باشد. او در شناخت خط انحراف چنان پیشتاز بود که پیش از پیروزی انقلاب اسلامی (پس از ملاقات با بنی صدر و مطالعه کتابش) خطر انحراف او را دریافت و به امام خمینی(ره) نیز متذکر شد. یادمان نرفته است تذکر سخت آیت الله سیستانی به مرحوم هاشمی رفسنجانی در مورد علنی کردن اختلاف ها با آیت الله خامنه ای در کتاب هاشمی بدون روتوش! یادمان نرفته است تکاپوی روحانیون اصلاح طلب و رفت و آمد به نجف و تلاش جریان غیرانقلابی برای انتقال حوزه به نجف! خصوصاً در سال های پس از وقایع۸۸! یادمان نرفته است عدم اعتنای مرجع اعلای عراق به این جریان خطرناک و خزنده؛ همچنان که نباید از یاد ببریم التفات ویژه آیت الله سیستانی به جایگاه بی بدیل حوزه قم و حمایت همه جانبه از تقویت بنیه های پژوهشی حوزه علمیه قم».

این محقق حوزوی در ادامه تصریح کرد:

«طراحان دو قطبی های کاذب در آستانه این پیروزی بزرگ به فتنه انگیزی مشغول اند؛ گاه با قیاس مع الفارغ مراجع معظم قم با مرجع اعلای عراق تلاش می کنند آنان را از ورود در مقوله سیاست بر حذر بدارند و گاه بر اختلافات بین برخی نیروهای مقاومت با نظرات شریف مرجعیت دامن می زنند و گاه تلاش دارند روایتی سانسور شده از آرا و اندیشه های آیت الله ارائه دهند که در آن نسبت پر رنگ و تاریخی بین ایشان و ‌انقلاب اسلامی و مقام معظم رهبری حذف شده باشد! این از هنرهای حزب قاعدین است که از یک سو با مجاهدین عکس یادگاری می اندازد و از دیگر سو همچنان بر طبل تفرقه و فتنه می کوبد!».

وی افزود:

«سلام بر سیدین سیستانی و خامنه ای و سلام بر مجاهدانی که در عصر فتنه خیز آخرالزمان تا پای جان بر عهد خویش با زعامت و ولایت می مانند. این روزها هم می گذرد و روسیاهی دو دنیا برای کسانی می ماند که هرگز نخواستند یا نتوانستند منافع موهوم زودگذر خویش را فدای مصلحت تشیع کنند».

انتهای پیام/

راستگردانی

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد